برید ادامه مطلب...

ادامه مطلب

---

محمود حاج‌زمان

 مریخ‌نورد کیوریاسیتی مجددا حرکت خود را آغاز کرده است. پس از تعطیلاتی کوتاه که طی آن کیوریاسیتی بدون آنکه از جای خود حرکت کند، صرفا به عکس‌برداری از محیط اطراف خود می‌پرداخت؛ مریخ‌نورد مجددا از 3 ژانویه / 14 دی‌ماه حرکت خود را آغاز کرده است. اکنون کیوریاسیتی به یک ناحیه فرورفتگی کوچک به نام خلیج یلونایف در سطح مریخ رسیده است و در کنار عارضه صخره‌ای عجیبی توقف کرده که به نام اسنیک ریور (رودخانه مار) نام‌گذاری شده است.
به گزارش پاپ‌ساینس، اکنون که مریخ‌نورد در 147 امین روز مریخی ماموریت خود قرار دارند، زمین‌شناسان پروژه خیلی بی‌قرار و هیجان‌زده هستند. به گفته دانشمندان ناسا، کیوریاسیتی مشغول گشت‌زنی و مشخص ساختن اهداف احتمالی برای نخستین استفاده از مته حفاری خود است. هدف حفاری احتمالا اسنیک ریور نخواهد بود، اما این عارضه صخره‌ای به چند دلیل برای محققان ناسا جالب توجه است. به گفته یکی از دانشمندان پروژه، جان گروتزینگر، اصلی‌ترین دلیل این است که اسنیک ریور «اتصالی اریب با صخره‌های اطراف خود دارد». این نکته بیانگر این است که به احتمال زیاد، این عارضه پس از ظهور لایه صخره‌ای در این منطقه رسوب کرده است. هیچ کس مطمئن نیست که این عارضه دقیقا چیست، اما کیوریاسیتی در این نقطه متوقف شده است تا نگاه کوتاهی به ساختار این عارضه بیاندازد.
 

به طور هم‌زمان، محبوب‌ترین رونده روباتیک حال حاضر، تمام ناحیه خلیج یلونایف را بررسی

می‌کند تا دریابد که آیا جایی در این منطقه وجود دارد که ارزش استفاده از مته حفاری مریخ‌نورد را داشته باشد یا خیر. این ابزار طی هفته‌های آینده از جعبه ابزار مریخ‌نورد خارج خواهد شد تا

نمونه‌های پودری از صخره‌های درونی مریخ را جمع‌آوری کند و سپس آنها را با استفاده از

ابزارهای مستقر روی مریخ نورد آزمایش نماید.

---

---

مریخ چهارمین سیاره منظومه شمسی از خورشید است.

به گزارش سرویس علمی، پزشکی باشگاه خبرنگاران؛ این سیاره علاوه بر مریخ به نام سیاره سرخ هم نامیده می‌شود

که دلیل آن سطح قرمز آن است.

مریخ یک سیاره صخره ای با اتمسفری نازک است. سطح این سیاره دارای مشخصات زمین‌شناختی مشابهی به

کره زمین و قمر آن، ماه است از قبیل آتش‌فشان، صحرا، دره،‌ کوه. این سیاره دارای مرتفع‌ترین بلندی منظومه شمسی

است: کوه الیمپیوس با 28 کیلومتر ارتفاع، معادل سه‌برابر ارتفاع کوه اورست.

بزرگ‌ترین تنگه (کنیون) منظومه شمسی هم با نام والس مراینر در این سیاره قرار دارد. علاوه بر این تشابهات

زمین‌شناختی بازه‌های زمانی چرخشی و دوره‌های فصلی این سیاره هم شبیه به وضعیت موجود در زمین است.

تا پیش از اعزام مراینر 4 به مریخ، گمان می‌رفت که آب به حالت مایع در سطح این سیاره وجود دارد. این نظریه بر پایه

تغییرات دوره‌ای در تاریک و روشن بودن رنگ لکه‌های موجود در سطح مریخ ارائه شده بود.

در آن هنگام گمان می‌رفت که تاریک و روشن بودن سطح مریخ به خاطر وجود دریاها و قاره‌ها است.

برخی دیگر حتی بر این باور بودند که این روشن و تاریک بودن رنگ سطح مریخ به خاطر وجود کانال‌های انقال آب

است. بعد‌ها ثابت شد این خطور اصلا وجود خارجی ندارند و دلیل مشاهده آن‌ها خطای دید اعلام شد. با همه

این‌ها، مریخ هنوز پس از زمین محتمل‌ترین سیاره برای داشتن آب و حتی حیات به شمار می‌رود.

مریخ دو قمر دارد، فوبوس و دیموس که بسیار کوچک هستند و شکل فضایی نامتقارنی دارند. مریخ با چشم

غیرمسلح از سطح کره زمین دیده می‌شود.

 

 

---

سیاره ی ناهید یا زهره در 17خرداد سال 1391(2012) از مقابل خورشید عبور می کند .

تنها سیارات عطارد و زهره می توانند چنین پدیده ای را ایجاد کنند در نتیجه این پدیده بسیار

کمیاب است . در صورتی که در 17 خرداد موفق به رصد پدیده گذر زهره نشوید باید تا

سال 2117 میلادی منتظر بمانید !!

همان طور که در بالا اشاره شد این پدیده بسیار نادر است در نتیجه باید نهایت استفاده را از این

گذر کرد . 

---

در مورد اینکه زهره هم چون مثل ماه هلال دارد، ممکن است نوری شبیه به نور زمین تاب

هم داشته باشد. زمانی که ماه در وضعیت هلال قرار دارد، در بخش تاریک آن نور کمی

دیده می شود که با عکاسی خیلی واضح دیده می شود. این نور بازتاب نوری سطح زمین روی ماه است.

برخی از منجمین ادعا کرده اند که موفق به رصد این نور خاکستری کم فروغ در هلال سیاره ی زهره

شده اند اما زهره قمری ندارد که بخواهد نور سطح آن رو بازتاب بدهد، پس خیلی از اخترشناسان

می گویند این نور خطای دید و تلسکوپ است. در گذر زهره زمانی که نیمی از سیاره داخل و بخش

دیگر خارج از قرص خورشید قرار دارد (یعنی کمی بعد از تماس اول و سوم)، ممکن است با عکاسی

از این نور برای نخستین بار تصویری تهیه شود و وجود آن را ثبت کند. برای این کار تلسکوپ با قطر

دهانه ی بالا تر از 6 یا 8 اینچ و وضعیت جوی مساعد شانس ثبت این پدیده را بیش تر می کند.

---

بعضی ها  اینقدر بد شانس هستند که باید روز گذر امتحان داشته باشند و نتوانند برای رصد از شهر خارج شوند. بعضی ها هم به دلایلی دیگر قادر به رصد بیرون از شهر نیستند. در هر صورت خیلی از این افراد فکر می کنند که فرصت عکاسی با پس زمینه ای روی زمین به صورت هنری را از دست داده اند، اما این فرصت همچنان برای آن ها وجود دارد، حتی اگر افق خیلی باز نداشته باشند!
عکاسی از گذر همراه پرندگان یکی از موضوعات جالب برای این گذر است. این شانس برای افرادی که کنار دریا خواهند رفت بسیار بالاست، البته افرادی که افق باز در اختیار داشته باشند هم موقع طلوع این شانس را دارند.



نوع دیگر از سوژه ها که عکاسی از آن ها ارزش هنری بالایی دارد، عکاسی از منظره ی گذر همراه عبور مثلا یک هواپیما است! برای این کار باید برنامه ریزی قبلی صورت بگیرد و مکان خاصی برای این کار انتخاب شود.





اما برای اشخاصی که افق کاملا باز ندارند و در نتیجه باید با فیلتر کار را شروع کنند؛ بالاخره خورشید از پشت ساختمان ها بیرون می آید (البته اگر ساختمان ها خیلی بلند نباشند)! زمانی که نیمی از خورشید بیرون آمده و بخشی از آن پشت عوارض مانده، بهترین فرصت است. مثل این تصویر که چند روز پیش از کسوف در تصویر نجومی روز جهان قرار گرفت.

---

منظره ای از مخزن بار خالی شاتل اندیور بر فراز روشنی های شهرهای زمین، این تصویر طی آخرین ماموریت شاتل اندیور به ایستگاه فضایی بین المللی به ثبت رسیده است


ماهی مرکب ماداگاسکار

---

مریخ را خدای جنگ نامیده‌اند، اما بر روی سطح این سیاره اثری

عشق هم دیده می‌شود.سفینه پیمایشگر جهانی مریخ در سال 1999

این تصویر "قلب" را از سطح سیاره سرخ مخابره کرد.

این "قلب" در واقع چاله‌ای است که در نتیجه ریزش درون یک "پایین‌افتادگی" یا

"فروزمین" (graben) به وجود آمده است؛ این اصطلاح زمین‌شناختی برای

شیارهای دارای دیواره‌های مستقیم به کار می‌رود که در طول خطوط گسل

ایجاد می‌شوند.این حفره قلب‌مانند در عریض‌ترین نقطه 2.3 کیلومتر پهنا دارد

و در کوهپایه‌های آتشفشان آلبا پاترای مریخ واقع است.

---

پس از يك دهه برنامه‌ريزي، نوآوري و آزمايش، ساخت بزرگترين رصدخانه نوترينوي جهان كه در يخ‌هاي

فلات قطب جنوب نصب شده با موفقيت به پايان رسيد. يك تيم بين‌المللي آخرين اصلاحات پروژه

«آيس كيوب» را كه زير نظر دانشگاه ويسكونسين آمريكا انجام مي‌شود، به پايان رسانده‌اند.

اين رصدخانه كه در ايستگاه قطب جنوب اسكات- آموندسن زير نظر بنياد ملي علوم واقع شده به

طور خاص به دنبال نوترينوهاي پرانرژي است كه در وقايع خشن كيهاني مانند انفجارهاي ابرنواختر و

پرتو گاما به وجود مي آيند.

هنگامي‌ كه نوترينوها با اتم‌هاي يخي در يخ تاريك و فوق‌شفاف قطبي برخورد مي‌كنند، ‌يك نور آبي

رنگ به وجود مي‌آيد كه توسط سنسورها شناسايي مي‌شود.

برخي از نوترينوها از خورشيد نشات گرفته و برخي ديگر از برخورد پرتوهاي كيهاني با جو زمين و

منابع برجسته نجومي از جمله انفجار ستارگان در راه شيري و ساير كهكشان‌هاي دور به وجود مي‌آيند.

ميزان تريليوني از نوترينوها در هر لحظه در بدن انسان جريان دارند، ‌اما به ندرت با ماده عادي برخورد

مي كند.

محققان در تلاش هستند تا منبع اين نوترينوها را شناسايي كنند.

تيغه رصدخانه از 5160 سنسور نوري تشكيل شده كه در گروه‌هاي 60 تايي و در كل 86 رشته

به هم متصل شده‌اند.

هر رشته در يك سوراخ عمودي مته در كلاهك يخي قطب جنوب پايين فرستاده مي‌شود. اكنون كه تمام رشته‌ها در جاي خود ثابت شدند، سنسورهاي آنها يك ماتريس مكعبي شكل به ابعاد يك كيلومتر مكعب مي‌سازند كه سر آنها حدود دو كيلومتر زير سطح يخ است.


دانشمندان دانشگاه ويسكانسين براي ايجاد سوراخ‌ها يك مته آب داغ پيشرفته 4.8 مگاواتي ساختند.

اين وسيله قادر بود با متمركز كردن فوران آب به داخل يخ به طور روزانه بيش از دو كيلومتر در يخ‌ها

حفاري كند.

اين پروژه از ماه نوامبر سال 1999 در پي تسليم طرح به بنياد ملي علوم و همچنين ساير همكاران

طرح در بلژيك، آلمان و سوئد با همكاري دانشمندان، مهندسان و متخصصان رايانه آغاز شده ‌است.

---